Kochać mądrze....

Mądrze okazuj miłość - na pewno nie rozpuścimy dzieci ich częstym przytulaniem, ale też nie zrobimy im krzywdy, jeśli nie będziemy całkowicie zaangażowani w ich codzienne zajęcia, gdy podrosną. Maluch, który już w domu doświadczył tego, że mama i tata nie są na każde zawołanie, mniej boleśnie odczuje to, że jest jednym z kilkunastu przedszkolaków w grupie a Pani nie zawsze ma dla niego czas, czy też nie w każdej chwili może bawić się wybraną zabawką. Słuchaj swojego instynktu - każdy z nas jest takim rodzicem, jakiego potrzebuje nasz malec.

Nie musimy być idealni. Wystarczy, jeśli będziemy tak dobrzy, jak potrafimy. Podstawową wiedzę o tym, jak zapewnić opiekę potomstwu, mamy zapisaną w genach. Warto z niej skorzystać, nawet, jeśli kłóci się to z tym, jak sami byliśmy wychowywani lub co o tym mówią inni.

 

Wyznaczaj wyraźne granice - Dzieci należy kochać i wymagać. One tego oczekują. Muszą czuć, że ktoś za nie odpowiada. Dziecko, które nie ma wytyczonych granic czuje się zagubione. Przytulaj i mów swojemu dziecku jak bardzo je kochasz, zawsze wtedy, gdy ono tego potrzebuje! JAK ZNALEŹĆ CZAS DLA DZIECKA I MĄDRZE KOCHAĆ. Jedna z najbardziej stresujących cech współczesnego życia jest to, że my rodzice nigdy nie mamy dość czasu, aby zająć się dziećmi i być z tego zadowolonymi. Każdą rzecz robimy w pośpiechu, żeby ze wszystkim zdążyć, przez co stajemy się niewolnikami zegarków. Czas rządzi nami od porannego budzika do momentu pójścia spać. Jeżeli musimy się ze wszystkim śpieszyć, wtedy nie tylko znika zadowolenie, lecz na dodatek pojawia się frustracja, obawa, zdenerwowanie, które są stresujące dla nas i dla naszych pociech. Dlatego należy tak zorganizować czas, aby go poświęcić na zabawy, spacery, wycieczki z dziećmi. Dzieci jak barometry odbierają nasze nastroje, dlatego czas i konsekwencja poświęcona dzieciom jest najlepszą drogą do sukcesu wychowawczego. Oto jej zasady:

1Nie pozwól się wyprowadzić dziecku z równowagi.

2 Bądź cierpliwy.

3Jeżeli coś powiesz dziecku – trzymaj się tego.

4Chwal dziecko.

5Wymyśl wspólną zabawę, poproś je, aby ci pomagało – to wzmocni waszą więź.

6Powieś na drzwiach pokoju plan dnia – dziecko tego potrzebuje.

7Słuchaj tego, co twoje dziecko ma ci do powiedzenia – naucz się je rozumieć.

8Z wyczuciem stosuj zakazy i tłumacz dziecku, czemu mu tego nie wolno.

9Dla dziecka zabawa jest tym samym, czym dla ciebie praca – nie przerywaj mu jej.

10W żadnym wypadku nie bij! Pamiętaj, że karą będzie to, co nazwiesz karą. Przyczyna ukarania musi być jasna, a czas określony.

11 Nazywaj dziecko po imieniu.  

Kiedy, dziecko idzie do przedszkola, są na niego skargi, że w ogóle nie słucha, co się do niego mówi. A ono nie ma pojęcia, że się mówi właśnie do niego. W domu dzieci się przezywa; Aniołku, Słoneczko, żabko – jest to błąd rodziców. Dziecko ma swoje imię i tak należy do niego się zwracać.

Artykuł Anny Kłody - Tomaszów Lubelski