Co to jest pionizacja języka?

Jest to podniesienie języka w kierunku wałka dziąsłowego.  Dla  Logopedy  najważniejsza jest SZEROKA PIONIZACJA JĘZYKA (czubek języka dotyka okolic za szyjkami górnych zębów siecznych, brzegi języka przylegają do bocznych ścian podniebienia, tył języka uniesiony do podniebienia twardego. Język jest „przyklejony” do podniebienia) .

Kiedy pionizujemy język?

Naszą naturalną i prawidłową pozycją języka w momencie, gdy nie mówimy jest tzw. wysoka pozycja spoczynkowa języka (szeroka pionizacja), Język pionizuje się również wtedy, gdy połykamy (dojrzałe połykanie), oddychamy nosem, jemy.

Zatem jest to niezwykle ważna umiejętność dla prawidłowego rozwoju mowy!

Szeroka pionizacja języka jest niezbędna dla wymowy większości polskich spółgłosek.

Dlaczego u niektórych dzieci język się nie pionizuje?

Ponieważ:

  • mają skrócone wędzidełko podjęzykowe;
  • mają wady zgryzu;
  • mają obniżone/podwyższone napięcie mięśniowe i słabą

sprawność narządów artykulacyjnych;

  • mają przerośnięty trzeci migdał lub często łapią infekcje górnych dróg oddechowych, przez co - mają otwartą buzię i oddychają ustami , osłabione mięśnie aparatu mowy, niską pozycję spoczynkową języka, wsuwają język między zęby)
  • zbyt długo używały smoczka;
  • zbyt długo karmione były z butelki;
  • oddychają ustami;
  • ssą palec, smoczek ( i inne )

Jakie mogą być konsekwencje braku pionizacji języka u dzieci ?

  • nadmierne ślinienie się (słaby, niespionizowany język nie daje rady w odpowiednim tempie odprowadzić śliny do przewodu pokarmowego);
  • dysfunkcje połykania (pow. 3 roku życia dziecko wciąż połyka w sposób niemowlęcy: doprzedni ruch języka w stronę zębów i mocna praca warg oraz policzków, nie rozwija się dojrzały sposób połykania);
  • wady zgryzu (język pcha się na zęby);
  • wady wymowy.

Pionizacja języka – standardowe ćwiczenia logopedyczne.

ZAPRASZAM RODZICÓW DO OBEJRZENIA FILMU

Jak wspierać rozwój mowy dziecka, aby w przyszłości miało ono bogaty słownik, mówiło swobodnie i poprawnie? Najlepiej od narodzin i przez zabawę, bo zabawa jest dla małego człowieka intuicyjną formą poznawania świata. Dzięki niej maluch najszybciej przyswaja nowe umiejętności, zdobywa różnorodne doświadczenia i się rozwija.

 Dzieci już od pierwszych chwil życia komunikują się z opiekunami i domagają zaspokojenia swoich potrzeb płaczem lub wydając dźwięki przypominające śmiech. Z czasem te zabiegi stają się celowe i świadome – maluszek bawi się, modulując głos, odpowiada na rodzicielskie wypowiedzi sylabami, wyrazami dźwiękonaśladowczymi, prostymi słowami, a w końcu całymi zdaniami.

Zabawy wspierające rozwój mowy dziecka

 Zabawy z niemowlakiem

  1. Mów do dziecka od pierwszych dni. Opowiadaj, co teraz robisz. Niemowlak nie będzie jeszcze rozumiał, ale słuchanie twojego głosu sprawi mu przyjemność. Weź rolkę po papierze toaletowym i wykorzystaj ją jako trąbkę. Wypowiedz to samo słowo, modulując głos – zobaczysz, jak twoje dziecko z uwagą wpatruje się w ciebie. A przy tym często się uśmiechaj.
  2. Rób przerwy w mówieniu, aby dziecko miało szansę odpowiedzieć i wydać z siebie najprostsze dźwięki (pogruchać, pomruczeć), a przekonasz się, że czasem będzie miało ochotę nawet cię przekrzyczeć, głużąc lub gaworząc.
  3. Powtarzaj dźwięki wydawane przez dziecko. Nie lekceważ pierwszych prób nawiązywania kontaktu przez malucha. Reaguj na wszystkie wydawane przez niego dźwięki, traktuj je jako chęć rozmowy. W ten sposób dziecko uczy się komunikowania za pomocą słów.
  4. Śpiewaj i recytuj wiersze. Dzięki dziecięcym śpiewankom maluchy nie tylko bogacą zasób słownictwa, lecz także uczą się melodii języka, jego rymu i rytmu. Jeśli dodatkowo zilustrujesz piosenki ruchem, pomożesz dziecku skojarzyć słowo z gestem.
  5. Czytaj dziecku na głos. Może to być literatura dla dzieci, gazeta codzienna lub twoja ulubiona powieść. W ten sposób zachęcasz małego człowieka, by czerpał radość z lektur i zdobywał wiedzę o świecie. Jeśli zdecydujesz się na książeczkę z ilustracjami, pokazuj dziecku obiekty, które nazywasz.

Zabawy z roczniakiem

  1. Zadawaj dziecku pytania i odpowiadaj na nie. Pokaż dziecku kota, auto i misia. Zapytaj: Gdzie jest kot? Jeśli dziecko poprawnie wskaże przedmiot, wyraź radość. Jeśli mu się nie uda, wskaż właściwy przedmiot i nazwij: Nie, to auto. A tu jest kot. Następnie zakryj ręką ilustrację lub figurkę zwierzątka i powiedz: Nie ma kota. A gdy go odkryjesz: Ooo, jest kot. W ten sposób dziecko utrwala łączenie wyglądu przedmiotu z jego nazwą, a także uczy się poprawnej odmiany prostych wyrazów.
  2. Zwracaj uwagę dziecka na dźwięki w otoczeniu: pstryk wyłącznika, miauczenie kota (miau), przejeżdżający samochód (brum, brum).
  3. Nazywaj przedmioty codziennego użytku. Kiedy dziecko wskaże paluszkiem jakiś przedmiot, nazwij go. Za każdym razem mów o nim więcej: To są drzwi. Możesz zapukać. Puk, puk. Kto tam? To... mama. To samo powtórz w zabawie z książeczkami i kartami. Pokaż dziecku ilustrację drzwi i poproś, by wskazało, gdzie znajdują się one w domu.
  4. Zachęć dziecko do włączenia się do recytacji wierszyków i rymowanek. Na przykład w zabawie Spotkał katar Katarzynę po wersie Katarzyna pod pierzynę zamilknij i pozwól dziecku dokończyć: Aaaaapsik!
  5. Baw się mimiką twarzy. Patrz z dzieckiem w lustro, pokazuj różne miny i je nazywaj.

Zabawy z dwu- i trzylatkiem

Między 2. a 3. rokiem życia następuje gwałtowny rozwój mowy. Do 3. r.ż. zasób słów szacuje się na ok. 900–1000 słów. Dziecko potrafi konstruować proste zdania składające się z 3–4 słów. Należy pamiętać, że między dziećmi występują różnice indywidualne w zakresie rozwoju mowy – u niektórych maluchów przyrost słownictwa jest lawinowy, a u innych przebiega on stopniowo, niemalże każdego dnia dziecko zapamiętuje nowe słowo i jego znaczenie.

 Wprowadź codzienną gimnastykę buzi i języka. Pokaż dziecku, jak kotek pije mleczko. Oblizujcie przy tym wargi. Potem syczcie jak węże, zróbcie rybi pyszczek lub wspólnie liczcie ząbki – dziecko dotyka czubkiem języka swoich zębów, a ty liczysz, ile ich jest.

  1. Proponuj zabawy oddechowe. Nadmuchujcie balony, wprawcie w ruch wiatraczek, puszczajcie bańki mydlane, zdmuchujcie dmuchawce i bulgoczcie przez słomkę w szklance wody.
  2. Baw się przyimkami. Weź ulubioną zabawkę dziecka i pokazuj, gdzie się ukryła: pod stolikiem, koło łóżka, w koszu z zabawkami, na stole.
  3. Układajcie puzzle i opowiadajcie, kto znajduje się na górze lub obok i co robi. Zabawy te uczą również uważnego słuchania.
  4. Popełniaj celowo błąd. I pozwól maluchowi cię na nim przyłapać. Powiedz na przykład: Pies robi miau, miau. Wymyślajcie zagadki dla siebie nawzajem. Te zabawy potrafią rozśmieszyć małego człowieka do łez.

 Pamiętaj, że celem tych zabaw jest przede wszystkim atrakcyjnie spędzony czas. Dziecko stale uczy się czegoś nowego, a każda okazja, by mu w tym pomoc, jest dobra: na spacerze, w podróży czy podczas wspólnego gotowania.

 

ZAPRASZAM WSZYSTKIE CHĘTNE DZIECI

 DO LOGOPEDYCZNEGO WYZWANIA

  1. Wykonaj poniższe zadania każdego dnia - wybierz jedno. Jeżeli zadanie zostało przez Ciebie wykonane – zamaluj kratkę. Wklej kartę do zeszytu z zajęć logopedycznych.

  1. Pisanka wielkanocna- zabawa oddechowa.

Święta tuż tuż… zachęcam dzieci oraz rodziców do wykonania zabawy   oddechowej. Potrzebny będzie szablon pisanki z ozdobami, które należy wyciąć.

Podczas zabawy przenoszenia rurką ozdób na pisankę, dzieci muszą pamiętać o zaciąganiu powietrza w identyczny sposób jak podczas picia przez rurkę. Życzę wesołej zabawy.

Drodzy rodzice, bardzo ważne jest, aby pamiętać, że każde dziecko rozwija się we własnym, tempie i niewielkie opóźnienia w rozwoju mowy nie powinny być powodem do niepokoju.

Rozwój mowy zależy od różnych czynników. Psychofizyczny rozwój dziecka oraz wpływ środowiska odgrywają w kształtowaniu się mowy największą rolę.

Opóźnienia we wchodzeniu w poszczególne etapy rozwoju mowy nie powinny przekraczać 6 miesięcy – w innym przypadku konieczna jest konsultacja z logopedą.

Pomoc specjalisty może być potrzebna również w sytuacji zaobserwowania u dziecka nieprawidłowości mowy, takich jak np. jąkanie. Czasami zaleca się także konsultacje ze specjalistami innych dziedzin – jak chociażby audiologia.

Normy rozwoju mowy dla poszczególnych etapów rozwoju dziecka:

0-1 roku – komunikuje się z dorosłymi za pomocą krzyku, głuży, gaworzy, wymawia pierwsze wyrazy: mama, tata, baba, lala,

1-2 lat – używa prawie wszystkich samogłosek, z wyjątkiem nosowych (ą, ę) oraz wymawia niektóre spółgłoski (p, b, m, t, d, n, k, ś, ź, ć dź, ch), pozostałe zastępuje innymi; wypowiada się jednowyrazowo, np. kaczka – kaka, pomidor – midol,

3 lata – porozumiewa się prostymi zdaniami, wymawia wszystkie samogłoski i spółgłoski (p, pi, b, bi, m, mi, n, ni, f, fi, w, wi, t, d, n, l, li, ś, ź, dź, j, k, ki, g, gi, ch),

4 lata – wymawia głoski s, z, c, dz,

Jeśli dziecko:

  • Do 1 roku życia -nie gaworzy, nie wypowiada prostych słów : pa, pa. mama, baba.
  • Do 2 roku życia- nie powtarza wyrazów dźwiękonaśladowczych: hau hau , e-o, eo;

Nie wymawia samogłosek: a, e, u, i, y oraz spółgłosek p, b, m, t, d, n, ł.

  • Do 3 roku życia- nie zadaje pytań, nie wymawia głosek: k, g, ch, l, ś, ź, ć, dź; mowa jest niezrozumiała dla otoczenia
  • Do 4 roku życia- nie wykształciły się głoski s, z, c, dz- ciągle zamienia na ś, ź, ć, dź,  posiada ubogi słownik czynny
  • Do 5 roku życia- nie wymawia głosek sz, cz, rz, dż- zamienia szafa- safa, czapka- capka
  • Przełom 5/6 roku życia- nie wymawia głoski r
  • Nieprawidłowo realizuje dźwięki: wkłada język między zęby, ma problemy z rozróżnianiem zasłyszanych dźwięków, oddycha ustami.

  • 5-6 lat – wymawia głoski sz, ż, cz, dż, r,

    7 lat – ma utrwaloną poprawną wymowę wszystkich głosek oraz opanowaną technikę mówienia.